Reklama

Nie zmieniajmy funduszu emerytalnego zbyt pochopnie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Blisko trzy lata temu w Polsce zaczęła się reforma systemu emerytalnego. Powstały fundusze emerytalne, nowe instytucje finansowe, których zadaniem jest inwestowanie i pomnażanie naszych składek na ubezpieczenie emerytalne. Dzięki zmianom będziemy otrzymywać emeryturę z dwóch źródeł: jedną z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i drugą z funduszu emerytalnego. Wysokość emerytury, którą będą nam wypłacały fundusze, zależy od tego, ile pieniędzy zgromadziliśmy w funduszach, jak długo w nich oszczędzamy i jaki zysk przynoszą fundusze.
Pewnie już niejednego z nas odwiedził akwizytor, który poprzednio zapisywał nas do funduszu emerytalnego. Wtedy fundusz emerytalny, do którego zachęcał nas akwizytor, był według niego najlepszy. Akwizytor przekonywał nas, że fundusz miał doświadczonych założycieli, którzy osiągają świetne wyniki finansowe, są znani na całym świecie i tylko oni mogą nam zapewnić wysoką emeryturę. Teraz okazuje się, że akwizytor pracuje już dla innego funduszu, który według niego ma jeszcze lepsze wyniki finansowe, jego założyciele są jeszcze bardziej znani i tak naprawdę tylko on może nam zapewnić dostatnią przyszłość. Akwizytor, oczywiście, namawia nas do zmiany funduszu. Czasami mówi, że fundusz, do którego wcześniej nas zapisał, już zbankrutował albo stoi na krawędzi bankructwa i trzeba się szybko przepisać, żeby nie stracić wszystkich pieniędzy. Nie zawsze mamy na tyle informacji, by sprawdzić, czy to, co mówi nam akwizytor, jest prawdą. Czasami więc ulegamy jego namowom i decydujemy się na zmianę funduszu.
Tymczasem w dużej części przypadków akwizytorom nie chodzi o nasze dobro, ale o własny zarobek. Okazuje się bowiem, że na zapisywaniu ludzi do otwartych funduszy emerytalnych można nieźle zarobić. Fundusze emerytalne płacą akwizytorom za każdą podpisaną umowę przeciętnie około kilkuset złotych, ale są i takie, które oferują prowizję w granicach tysiąca złotych. Zdarza się więc, że akwizytorzy, którzy najpierw pracowali dla jednego funduszu, później zaczynają pracować dla innego, ale jeszcze raz chcą zarobić na swoich klientach. Wracają więc do nich i namawiają do zmiany funduszu. Czasami robią to samo nawet po kilka razy. Tacy akwizytorzy z reguły nie informują jednak swoich klientów o tym, że za zmianę funduszu trzeba będzie zapłacić. Tymczasem - zgodnie z przepisami prawa - jeżeli chcemy zmienić fundusz emerytalny przed upływem 24 miesięcy od wpływu do niego pierwszej składki, fundusz zabierze nam część pieniędzy z naszego konta. Zmiana funduszu będzie najdroższa, jeżeli wystąpimy z niego zaraz po tym, kiedy wpłynęła do niego pierwsza składka - wówczas fundusz zabierze nam 200 zł. Niestety, zdarza się, że ludzie nie wiedząc o tym, że za zmianę funduszu trzeba będzie zapłacić, często zmieniają fundusze. Jeśli będą to robili w dalszym ciągu, może się okazać, że wskutek częstych zmian funduszy zgromadzone w nich środki będą mniejsze, niż się spodziewają. Wtedy także emerytura wypłacana z funduszu emerytalnego będzie niższa. Na tych "operacjach" najbardziej skorzystają, oczywiście, akwizytorzy.
Jeżeli więc koniecznie chcemy zmienić fundusz emerytalny, róbmy to bardzo ostrożnie. Przede wszystkim zapytajmy akwizytora, ile będziemy musieli zapłacić za przeniesienie do innego funduszu. Jeżeli będzie twierdził, że zmiana nic nie kosztuje, nie wierzmy mu i spróbujmy policzyć sami. Każdy fundusz emerytalny musi co roku przesyłać nam pisemną informację o tym, ile zgromadziliśmy środków. W dokumencie jest informacja o tym, kiedy wpłynęła do niego pierwsza składka. Powiedzmy, że pierwsza składka wpłynęła 1 lutego 2000 r. Wtedy będziemy mogli bezpłatnie zmienić fundusz po 1 lutego 2002 r., gdyż dopiero wtedy miną 24 miesiące. Zawsze, jeżeli zmieniamy fundusz zanim miną 24 miesiące, będziemy musieli zapłacić. Jeżeli informacja o tym, ile mamy środków w funduszu, zaginęła nam, zatelefonujmy do funduszu. Każdy z funduszy ma specjalną linię telefoniczną - orzystając z niej, nie zapłacimy nic albo zapłacimy niewiele. Na pewno nie można zmieniać funduszu tylko dlatego, że akwizytor straszy nas, iż fundusz, do którego wcześniej nas zapisał, już zbankrutował albo stoi na krawędzi bankructwa. Do tej pory żaden fundusz emerytalny nie zbankrutował, zresztą - zgodnie z przepisami prawa - fundusz emerytalny nie może zbankrutować.
Jeżeli w dalszym ciągu coś jest dla nas niejasne, najlepiej zatelefonować do Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, który sprawdza, czy fundusze emerytalne i ich akwizytorzy działają zgodnie z prawem. Jeśli się okaże, że już zmieniliśmy fundusz, a nic nie wiedzieliśmy, że trzeba będzie za to zapłacić, możemy złożyć skargę na akwizytora, który powinien nas o tym powiadomić. Pamiętajmy jednak, że także od nas, a w zasadzie od tego, czy zbyt często nie zmieniamy funduszu emerytalnego, zależy wysokość naszej emerytury.

Autor jest pracownikiem Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czy 3 maja obowiązuje nas udział we Mszy św.?

[ TEMATY ]

post

3 Maja

Karol Porwich/Niedziela

Udział we Mszy św. obowiązuje katolika w każdą niedzielę oraz w tzw. święta nakazane.

W uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, 3 maja, choć wskazany jest udział we Mszy św., nie jest obowiązkowy, gdyż nie jest to tzw. święto nakazane.

CZYTAJ DALEJ

Św. Florian - patron strażaków

Św. Florianie, miej ten dom w obronie, niechaj płomieniem od ognia nie chłonie! - modlili się niegdyś mieszkańcy Krakowa, których św. Florian jest patronem. W 1700. rocznicę Jego męczeńskiej śmierci, właśnie z Krakowa katedra diecezji warszawsko-praskiej otrzyma relikwie swojego Patrona. Kim był ten Święty, którego za patrona obrali także strażacy, a od którego imienia zapożyczyło swą nazwę ponad 40 miejscowości w Polsce?

Zachowane do dziś źródła zgodnie podają, że był on chrześcijaninem żyjącym podczas prześladowań w czasach cesarza Dioklecjana. Ten wysoki urzędnik rzymski, a według większości źródeł oficer wojsk cesarskich, był dowódcą w naddunajskiej prowincji Norikum. Kiedy rozpoczęło się prześladowanie chrześcijan, udał się do swoich braci w wierze, aby ich pokrzepić i wspomóc. Kiedy dowiedział się o tym Akwilinus, wierny urzędnik Dioklecjana, nakazał aresztowanie Floriana. Nakazano mu wtedy, aby zapalił kadzidło przed bóstwem pogańskim. Kiedy odmówił, groźbami i obietnicami próbowano zmienić jego decyzję. Florian nie zaparł się wiary. Wówczas ubiczowano go, szarpano jego ciało żelaznymi hakami, a następnie umieszczono mu kamień u szyi i zatopiono w rzece Enns. Za jego przykładem śmierć miało ponieść 40 innych chrześcijan.
Ciało męczennika Floriana odnalazła pobożna Waleria i ze czcią pochowała. Według tradycji miał się on jej ukazać we śnie i wskazać gdzie, strzeżone przez orła, spoczywały jego zwłoki. Z czasem w miejscu pochówku powstała kaplica, potem kościół i klasztor najpierw benedyktynów, a potem kanoników laterańskich. Sama zaś miejscowość - położona na terenie dzisiejszej górnej Austrii - otrzymała nazwę St. Florian i stała się jednym z ważniejszych ośrodków życia religijnego. Z czasem relikwie zabrano do Rzymu, by za jego pośrednictwem wyjednać Wiecznemu Miastu pokój w czasach ciągłych napadów Greków.
Do Polski relikwie św. Floriana sprowadził w 1184 książę Kazimierz Sprawiedliwy, syn Bolesława Krzywoustego. Najwybitniejszy polski historyk ks. Jan Długosz, zanotował: „Papież Lucjusz III chcąc się przychylić do ciągłych próśb monarchy polskiego Kazimierza, postanawia dać rzeczonemu księciu i katedrze krakowskiej ciało niezwykłego męczennika św. Floriana. Na większą cześć zarówno świętego, jak i Polaków, posłał kości świętego ciała księciu polskiemu Kazimierzowi i katedrze krakowskiej przez biskupa Modeny Idziego. Ten, przybywszy ze świętymi szczątkami do Krakowa dwudziestego siódmego października, został przyjęty z wielkimi honorami, wśród oznak powszechnej radości i wesela przez księcia Kazimierza, biskupa krakowskiego Gedko, wszystkie bez wyjątku stany i klasztory, które wyszły naprzeciw niego siedem mil. Wszyscy cieszyli się, że Polakom, za zmiłowaniem Bożym, przybył nowy orędownik i opiekun i że katedra krakowska nabrała nowego blasku przez złożenie w niej ciała sławnego męczennika. Tam też złożono wniesione w tłumnej procesji ludu rzeczone ciało, a przez ten zaszczytny depozyt rozeszła się daleko i szeroko jego chwała. Na cześć św. Męczennika biskup krakowski Gedko zbudował poza murami Krakowa, z wielkim nakładem kosztów, kościół kunsztownej roboty, który dzięki łaskawości Bożej przetrwał dotąd. Biskupa zaś Modeny Idziego, obdarowanego hojnie przez księcia Kazimierza i biskupa krakowskiego Gedko, odprawiono do Rzymu. Od tego czasu zaczęli Polacy, zarówno rycerze, jak i mieszczanie i wieśniacy, na cześć i pamiątkę św. Floriana nadawać na chrzcie to imię”.
W delegacji odbierającej relikwie znajdował się bł. Wincenty Kadłubek, późniejszy biskup krakowski, a następnie mnich cysterski.
Relikwie trafiły do katedry na Wawelu; cześć z nich zachowano dla wspomnianego kościoła „poza murami Krakowa”, czyli dla wzniesionej w 1185 r. świątyni na Kleparzu, obecnej bazyliki mniejszej, w której w l. 1949-1951 jako wikariusz służył posługą kapłańską obecny Ojciec Święty.
W 1436 r. św. Florian został ogłoszony przez kard. Zbigniewa Oleśnickiego współpatronem Królestwa Polskiego (obok świętych Wojciecha, Stanisława i Wacława) oraz patronem katedry i diecezji krakowskiej (wraz ze św. Stanisławem). W XVI w. wprowadzono w Krakowie 4 maja, w dniu wspomnienia św. Floriana, doroczną procesję z kolegiaty na Kleparzu do katedry wawelskiej. Natomiast w poniedziałki każdego tygodnia, na Wawelu wystawiano relikwie Świętego. Jego kult wzmógł się po 1528 r., kiedy to wielki pożar strawił Kleparz. Ocalał wtedy jedynie kościół św. Floriana. To właśnie odtąd zaczęto czcić św. Floriana jako patrona od pożogi ognia i opiekuna strażaków. Z biegiem lat zaczęli go czcić nie tylko strażacy, ale wszyscy mający kontakt z ogniem: hutnicy, metalowcy, kominiarze, piekarze. Za swojego patrona obrali go nie tylko mieszkańcy Krakowa, ale także Chorzowa (od 1993 r.).
Ojciec Święty z okazji 800-lecia bliskiej mu parafii na Kleparzu pisał: „Święty Florian stał się dla nas wymownym znakiem (...) szczególnej więzi Kościoła i narodu polskiego z Namiestnikiem Chrystusa i stolicą chrześcijaństwa. (...) Ten, który poniósł męczeństwo, gdy spieszył ze swoim świadectwem wiary, pomocą i pociechą prześladowanym chrześcijanom w Lauriacum, stał się zwycięzcą i obrońcą w wielorakich niebezpieczeństwach, jakie zagrażają materialnemu i duchowemu dobru człowieka. Trzeba także podkreślić, że święty Florian jest od wieków czczony w Polsce i poza nią jako patron strażaków, a więc tych, którzy wierni przykazaniu miłości i chrześcijańskiej tradycji, niosą pomoc bliźniemu w obliczu zagrożenia klęskami żywiołowymi”.

CZYTAJ DALEJ

Ludzie o wielkim sercu

2024-05-04 15:21

Ks. Wojciech Kania/Niedziela

Z okazji wspomnienia św. Floriana w Sandomierzu odbyły się uroczystości z okazji Dnia Strażaka.

Obchody rozpoczęła Mszy św. w bazylice katedralnej, której przewodniczył Biskup Sandomierski Krzysztof Nitkiewicz. Eucharystię koncelebrował ks. kan. Stanisław Chmielewski, diecezjalny duszpasterz strażaków oraz strażaccy kapelani. We wspólnej modlitwie uczestniczyli samorządowcy na czele panem Marcinem Piwnikiem, starostą sandomierskim, komendantem powiatowym straży pożarnej bryg. Piotrem Krytusem, komendantem powiatowym policji insp. Ryszardem Komańskim oraz strażacy wraz z rodzinami.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję