Reklama

Wiadomości

Zanim Ciebie zabraknie

Co zrobić, gdy żyjemy ze świadomością, że już nigdy nie spotkamy się z ukochaną osobą? Jak spędzić ostatnie chwile życia, jak się pożegnać, jak rozmawiać o tym co nieuniknione? Czy są miejsca w Polsce, w których z godnością możemy pożegnać się z bliskimi? Kampania Zanim Ciebie Zabraknie jest odpowiedzią na te trudne pytania. Ciężka choroba wymaga często opieki paliatywnej oraz hospicyjnej i zmusza nas do szukania miejsc, w których będziemy mogli dawać prawdziwe wsparcie na ostatnim etapie życia. Warto ze spokojem i godnością zmierzyć się z tym co spotka naszych bliskich, co spotka każdego z nas.

2022-11-22 14:25

[ TEMATY ]

pomoc

hospicjum

Grzegorz Liszka

Oswajanie ze śmiercią jest procesem, w którym uczestniczy lub będzie uczestniczyć każdy. Karuzela stanów emocjonalnych, lęk o przyszłość, poczucie bezsilności to zestaw doświadczeń, jakie towarzyszą bliskim umierającego. Jednocześnie poziom świadomości społeczeństwa w tych kwestiach wciąż wzbudza troskę i potrzebę działania.

Grzegorz Liszka

Organizatorzy kampanii Zanim Ciebie Zabraknie chcą pomóc zarówno oswoić się z tematyką mówienia o odchodzeniu, jak i z samym faktem śmierci najbliższych osób. 8 listopada rozpoczyna się I edycja kampanii. Przez cały miesiąc organizatorzy i eksperci będą prowadzili spotkania, rozmowy, będą odpowiadać na pytania związane z procesem odchodzenia. 22 listopada odbędzie się panel dyskusyjny online o tym jak rozmawiać z dziećmi o śmierci. W panelu wezmą udział eksperci kampanii i zaproszeni goście. Podczas spotkania online, każdy będzie mógł zadać pytanie i otrzymać wsparcie psychologiczne i merytoryczne.

Hospicjum – miejsce pełne godności i szacunku

Choroby nowotworowe stanowią w Polsce drugą najczęstszą przyczynę zgonów. Rocznie z powodu nowotworów umiera niemal 100 tys. ludzi, co oznacza, że każdego dnia zabijają one prawie 300 osób. W hospicjach w całej Polsce brakuje miejsc. Agata Kozyr - kobieta z charyzmą - podjęła się zadania, które jeszcze 6 lat temu wydawało się nierealne, budowy pierwszego hospicjum stacjonarnego w regionie lęborskim. Mając za sobą trudne doświadczenie odejścia najbliższych, przełamała lęk, rzuciła pracę na stanowisku prezesa, wysoką pensję, benefity i zajęła się tworzeniem niezwykłego dzieła. Zdobyte doświadczenia wykorzystuje do realizacji projektu, do którego potrafi zaangażować społeczność lokalną i świat biznesu. Pragnie stworzyć hospicjum o najwyższym standardzie opieki, miejsce, w którym pacjenci doświadczają poczucia godności, intymności, szacunku i uważności.

Reklama

Tworzymy dzieło, by nieść pomoc osobom cierpiącym i potrzebującym. By otulać płaszczem godności. By rodzinom i bliskim dawać wytchnienie. By czynić wszystko, co tu się wydarzy w poczuciu służby drugiemu człowiekowi. W poczuciu miłości do niego. Mówimy tu o godnym odchodzeniu, o byciu z rodziną 24h/7, nawet o pobycie z pupilem, jeśli pragnie tego osoba, która odchodzi – mówi Agata Kozyr, założycielka Fundacji Lęborskiego Hospicjum Stacjonarnego.

Stacjonarna opieka paliatywna i hospicyjna na najwyższym poziomie zapewnia interdyscyplinarne wsparcie (medyczne, psychologiczne, duchowe) dla chorego i rodziny. Lęborskie Hospicjum Stacjonarne to pierwsza placówka, która będzie świadczyła tego typu opiekę w trybie stacjonarnym w regionie, na który składa się powiat lęborski i gminy sąsiadujące. 2/3 tych obszarów stanowią tereny wiejskie. Najbliższe placówki są oddalone o 50-80 km od Pogorzelic, gdzie budowana jest ta przestrzeń dla spotkań chorych i ich rodzin. - Tych hospicjów jest wciąż za mało, że rodziny i osoby, które są w terminalnym stanie zaawansowania choroby, oczekują na miejsce nawet po 3 tygodnie. Przeprowadziliśmy badania, w których wzięło udział ponad pół tysiąca osób. Pokazały one, że nie ma rodziny, której nie dotknęła choroba nowotworowa – zaznacza założycielka Fundacji Agata Kozyr.

Jak rozmawiać o odchodzeniu?

Kampania Zanim Ciebie Zabraknie szuka odpowiedzi na najtrudniejsze kwestie, takie jak rozmowy z dziećmi o śmierci, umiejętne spędzanie ostatnich chwil z terminalnie chorym czy trauma i pustka, jakie pojawiają się po śmierci bliskiego. W projekcie uczestniczą założycielki Polskiego Instytutu Traumy - dr Teresa Jadczak-Szumiło oraz Magdalena Szyszkowska. Obie Panie mają za sobą olbrzymie doświadczenie i wiedzę, którymi pragną się dzielić. Dr Teresa Jadczak-Szumiło jest psychologiem, trenerem II stopnia Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, od 25 lat specjalizuje się w pomocy psychologicznej w sytuacjach traumy wczesnodziecięcej i przywiązania. Po wybuchu wojny na Ukrainie zaprosiła do współpracy dr Bruca Perry’ego, światowego eksperta w dziedzinie traumy dziecięcej na rzecz pomocy dzieciom dotkniętym stratą najbliższych.  Dzieci, które doświadczyły śmierci bliskiej osoby nie powinny nigdy być z tym same. Trzeba im w jak najbardziej zrozumiały sposób wyjaśnić co się stało. Dziecko w tej sytuacji zawsze ma wiele pytań i to najważniejsze: gdzie teraz jest babcia, dziadek, ciocia, mama czy tata? Każdy z nas powinien sformułować tą odpowiedź najlepiej jak potrafi, zgodnie ze swoimi przekonaniami. Dzieci - podobnie jak my dorośli - muszą mieć możliwość pożegnania się z bliską osobą. Potrzebują rozmawiać o niej, wspominać ją, mieć możliwość płakać za nią. Kiedy będą mogły doświadczać tego w bliskości, ból zostanie wyrażony i stanie się możliwy do powolnego ukojenia. Dzieci muszą mieć możliwość rozmawiania o stracie jakiej doświadczyły. Muszą przeżyć strach i lęk związany ze stratą, a następnie pojawiający się smutek. Jeżeli dziecko nie może wyrazić tych uczuć proces żałoby może się przedłużać, a czasami stać się tak bolesny, że zapisze się na stałe w doświadczeniu dziecka jako rozpacz nie do udźwignięcia - podkreśla Teresa Jadczak-Szumiło.

Reklama

Z pomocą mogą przyjść bajki, które w terapeutyczny sposób wykorzystują metaforę, aby dzieciom opowiedzieć o stracie. Cała seria bajek została stworzona przez młodych wolontariuszy działających w Fundacji z Lęborka. Poprzez bajki chcieli opowiedzieć co dla nich znaczy służba w hospicjum, jak czują chorobę, jak widzą śmierć. Całość historii spisała jedna z wolontariuszek - Paulina Pyrcha, która, gdy rozpoczynała wolontariat w fundacji, była uczennicą szkoły średniej w Lęborku - dziś jest studentką Akademii Morskiej. Nagrane bajki są udostępnione na stronie kampanii www.zanimciebiezabraknie.pl

Reklama

Sytuacja śmierci bliskich osób to wielowymiarowe doświadczenie cierpienia.

Magdalena Szyszkowska z wykształcenia socjolog, praktyk Somatic Experiencing - metody pracy z traumą Petera Levina - specjalizuje się w pracy z osobami po doświadczeniach traumatycznych oraz w zagadnieniach związanych z zarządzaniem zasobami ludzkimi. Przekonuje, że śmierć nie może być tematem tabu i przedstawia etapy odchodzenia, od diagnozy po odejście chorego.

Kiedy nadchodzi moment śmierci, pożegnanie z osobą umierającą jest bardzo ważne. To osoby, które zostają, będą pamiętały o tym wydarzeniu i będą musiały sobie z tym radzić. To jest moment, żeby być razem, trzymać za rękę, powiedzieć "Kocham Cię", "Przepraszam", „Wybaczam”, czy „Dziękuję" – mówi Magdalena Szyszkowska. Osoby, które odchodzą w domu, otoczeni rodziną i bliskimi, nie muszą się do niczego nowego przystosowywać. Znają otoczenie, są u siebie, czują się dużo bezpieczniej niż w szpitalnym łóżku. Mają szansę na spokojniejsze odejście np.: w ulubionej bluzce czy słuchając ukochanej muzyki przy przygaszonym świetle. Dzieci, którym pozwolono w domu pozostać, kiedy ktoś umierał, łatwiej przechodzą żałobę. Nie czują się osamotnione w przeżywaniu żalu spowodowanego stratą - dodaje Magdalena Szyszkowska.

W ramach kampanii Zanim Ciebie Zabraknie zostanie opracowany, pierwszy w Polsce pionierski program szkoleniowy asygnowany przez Polski Instytut Traumy. Ten pilotażowy program będzie się składał ze szkoleń dla pracowników hospicjum (w jaki sposób mogą radzić sobie ze stresem w sytuacji granicznej jaką jest śmierć) oraz szkoleń dla rodzin pacjentów (jak poradzić sobie w sytuacji choroby osoby bliskiej; jak radzić sobie ze stratą). Będzie to pierwszy taki program wdrożony w Polsce w hospicjum. Jego założenia są oparte o najwyższe standardy współczesnej wiedzy psychologiczno - somatycznej, gdzie pracuje się zarówno z umysłem jak i ciałem człowieka.

Reklama

Szczegół kampanii na stronie kampanii i Fundacji Lęborskie Hospicjum Stacjonarne:

Zobacz

Zobacz

Zobacz

Ocena: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dawać nadzieję bez granic

We Lwowie powstało domowe hospicjum dla dzieci. Wszyscy zaangażowani w jego funkcjonowanie to wolontariusze, także lekarze, którzy na co dzień pracują w lwowskich i okolicznych szpitalach. Po pracy formują zespół i jadą do swoich podopiecznych z pomocą medyczną i wsparciem, jakiego nikt inny nie udziela tu przewlekle chorym dzieciom. Na ich wizyty czeka ponad 20 dzieci. Pokonują nawet 200 km, by dotrzeć do nich z pomocą.

Potrzeba utworzenia hospicjum domowego była bardzo duża i teraz, z perspektywy ogromu pracy, widać to jeszcze wyraźniej – opowiada Kazimierz Pabisiak z Fundacji św. Jadwigi, który wrócił przed kilkoma dniami ze Lwowa. Na Ukrainie nie ma państwowych hospicjów, dzieci chore pozostają w szpitalach, gdzie są leczone, lub w domach, gdzie nie ma dla nich opieki medycznej. Ani legislacyjnie, ani zwyczajowo Ukraina nie była wcześniej gotowa, by dzieci przewlekle chore otoczyć opieką medyczną w ich domach – mówi ks. Jan Nikiel z parafii katedralnej we Lwowie. – Wielu rodziców zaś nie stać na stałą opiekę nad przewlekle chorymi dziećmi. Często miesięczny koszt leków dwukrotnie przekracza miesięczne zarobki rodziców chorego dziecka – mówi ks. Jan. Dlatego działalność lwowskiego hospicjum domowego jest absolutnie niezbędna.

CZYTAJ DALEJ

Dziewczyna z nieba

Niedziela Ogólnopolska 3/2020, str. 46-47

[ TEMATY ]

wywiad

pasja

Krzysztof Tadej

Skromna, życzliwa i odważna. W 2019 r. zdobyła mistrzostwo świata w akrobacji szybowcowej. Pokonała zawodników z 13 państw. Jest pierwszą kobietą w historii, która zdobyła ten tytuł.

Krzysztof Tadej: Szybowce kojarzą się ze spokojnymi, cichymi i wolnymi lotami. Czy tak jest również, gdy wykonujesz akrobacje szybowcowe?

CZYTAJ DALEJ

Warsztaty dla mam

2022-12-07 07:12

[ TEMATY ]

kobiecość

Słubice

Katolickie Centrum Studenckie

Fundacja Edueko

ks. Rafał Mocny

Warsztaty odbyły się w Katolickim Centrum Studenckim

Warsztaty odbyły się w Katolickim Centrum Studenckim

Fundacja Edueko zorganizowała kolejne spotkanie w ramach projektu „Łączymy to, co najważniejsze”.

Spotkanie odbyło się w Katolickim Centrum Studenckim w Słubicach. Były to kolejne warsztaty dla mam „Mama córce, kobieta kobietce”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję